Laurette Muylaert met pensioen

Laurette Muylaert is bescheiden over wat ze allemaal verwezenlijkte als secretaris ACOD Cultuur. Dat viel op toen de voormalige werkgever van het Kaaitheater, Hugo Vanden Driessche, een ronkende speech gaf over haar verdiensten op het sociaal fonds podiumkunsten ter ere van haar pensioen. Zo kwam ik als opvolger heel wat te weten dat ze nog niet had verteld.

Vliegende start


Toen Laurette dertig jaar geleden begon, waren er bijvoorbeeld nog geen cao’s. Niets. Niet voor het sociaal-cultureel werk, noch voor de kunstensector. Er bestonden evenmin sociale fondsen, terwijl we vandaag zowel voor de film, het sociaal-cultureel werk als de podiumkunsten beschikken over uitgebreide dienstverlening bemand door heel wat medewerkers.
 

Laurette haar lange en succesvolle carrière nam een vliegende start met de bezetting van de opera in Gent en Antwerpen. Dag en nacht, 2 maanden lang! Dat was het moment dat de vaste ensembles aan onze theaterhuizen op de sloop moesten en sociale dumping de uitkomst dreigde te worden. Veel van die processen lopen vandaag helaas nog. Klassenjustitie?

Sindsdien maakte Laurette werk van de uitbouw van een professioneel sociaal overleg. Ze zocht gesprekspartners bij de werkgevers om te onderhandelen in paritaire comités: de pc’s sociaal-cultureel werk en het vermakelijkheidsbedrijf (pc 304) ontstonden onder haar impuls. 

Vervolgens zag het sociaal fonds voor de podiumkunsten het daglicht, dat vandaag zo’n belangrijke rol speelt op vlak van opleiding, aanvullend pensioen en beleidscultuur in de sector. Op initiatief van Laurette werd er met de Vlaamse Regering eveneens een sectorconvenant onderhandeld voor het vermakelijkheidsbedrijf met een focus op items als diversiteit, veiligheid en het vinden van aansluiting bij onderwijs. 

Volgehouden werk

Dat het Vlaams Intersectoraal Akkoord (VIA) voor de social profit niet van toepassing was op het pc 304, vond Laurette Muylaert pure discriminatie. Na aandringen, maakte Cultuurminister Schauvliege 2 miljoen euro vrij voor een VIA Kunsten. In de audiovisuele sector is er vandaag naast een goed werkend sociaal fonds tevens een mediacademie. Ook de cao filmproductie kwam tot stand door het volgehouden werk van Laurette. 

Dan is er nog het Kunstenloket dat mede tot stand kwam door ACOD Cultuur en de discussies over het sociaal statuut van de kunstenaars en technici werden van dichtbij gevolgd in de Nationale Arbeidsraad.

Laurette is bovendien vertegenwoordiger in de commissie kunstenaars. En dan hebben we het nog niet gehad over de honderden individuele gevallen die ze aanpakte, en vele mensen verder hielp. 

Historische cao

Er is nog veel meer werk verzet, bijvoorbeeld via overleg met de internationale vakbonden of samenwerking met kunstenaarscollectieven. De kers op de taart: de laatste cao voor de muziek en de podiumkunsten werd getekend in december 2016 en die is historisch. Deze cao is van toepassing op de ganse sector in Vlaanderen en Nederlandstalig Brussel, dus zowel de private als de publieke organisaties.

Ministers komen en gaan, maar als we vandaag een professionele cultuursector hebben, dan is dat zeker mee de verdienste van de energieke mevrouw Muylaert, die ook vandaag nog dagelijks mee verder timmert aan een beter sociaal statuut voor de cultuurwerker.


Robrecht Vanderbeeken